In een gebied waar de opeenvolgende groepen van mensen hebben gewoond gedurende duizenden jaren, elke nieuwe groep de neiging om gebruik te maken van bouwmaterialen achtergelaten door eerdere bewoners. De zorgvuldige waarnemer wandeling door de backstreets van Bodrum ziet veel oude huizen met oude blokken en stukken zijn opgenomen in de kolom van de wanden.

Niet die van afval nuttig bouwmaterialen zelf, de Ridders geïnstrueerd hun bouwers om alle bruikbare delen uit het Graf van Koning Mausolus wanneer Castle bouw begon in 1402. Een groot deel van het Mausoleum is gebouwd met een groen gekleurde steen, stukken die nu sieren de muren Castle. Bezoekers kunnen ook zie kolom bases in de zijkanten van de verschillende torens. In 1846, Sir Stratford Canning, de Britse ambassadeur in Istanbul, was van het kasteel 12 marmeren reliëfs beeltenis van de strijd tussen de Griekse en de Amazones (die de Knights nam van het Mausoleum) en stuurde hen naar Londen.

Het Vaticaan groot belang gehecht aan de bouw van het Kasteel en stuur de christenen er werken. In 1409 de pauselijke Raad een besluit dat al degenen die bij de bouw zou er een gegarandeerde reservering in Heaven.

Duits architect Heinrich Schlegelholt toezicht bouw van het Kasteel, erop toe te zien dat het ook de laatste kasteel in design. De Franse ontwikkeld had de kunst van het kanon gieterij van deze tijd, dus gun embrasures werden gebouwd langs de bovenkant van het kasteel van de wanden, met name degenen die met landzijde. De Kruisvaarders had een machtige vloot van oorlogsschepen, zodat zij weinig angst voor aantasting van de zee (de muren geconfronteerd met het vasteland werden ook gebouwd veel dikker dan die voor de zee). Ook de Ridders besloten een tweede en derde regel van de verdediging nodig was, wat resulteert in een meer gecompliceerde gracht systeem dan dat van de meeste kastelen.

Kasteel bouw gedurende de 15e eeuw, met de eerste muren, afgesloten met 1437. De Kapel, (die nog steeds in zijn oorspronkelijke plaats in het Kasteel) was een van de eerste afgesloten structuren. De Ridders ook bouwde een uitkijktoren met uitzicht op de baai van een heuvel tegenover het kasteel, de overblijfselen van die stand, sportieve een Turkse vlag, boven de huidige Turkse militaire plaats.

In de binnenste Castle, de hele gebieden werden opgegraven in de natuurlijke rots uit te kuipen voor het verzamelen van regenwater (met inbegrip van de een in het kader van de kapel zijn er 14). Deze kuipen, waarvan sommige nog in gebruik is, verstrekt de Ridders met water bij het kasteel werd belegerd.

Het fort werd bekend als het kasteel van St. Peter De Liberator omdat het diende als de enige toevluchtsoord voor alle christenen op de westkust van Klein-Azië. De Ridders gehouden een speciaal ras van de hond in het Kasteel, die zou kunnen opsporen vluchtelingen op te sporen en hen de veiligheid, net als de beroemde Saint-Bernard.

Leven in het kasteel was vrij traag in de gevechten tussen, dus de ridders hadden volop tijd om uit te sieren de wanden met honderden wapens en gebeeldhouwde reliëfs. Wapenschilden werden voor het eerst gebruikt door de Kruisvaarders tijdens de verovering van Jeruzalem. De warmte van het Midden-Oosten maakte het onmogelijk om strijd met hun normale zware wapens, zodat de Ridders, net als hun islamitische vijanden, emblazoned hun surcoats en schilden met kleurrijke symbolen.

De verschillende wapens verspreid over het hele kasteel hebben verloren de briljante kleuren die ze ooit droeg, waardoor het moeilijker is te identificeren die of wat ze ooit voor. De armen in het algemeen tonen leeuwen, draken, kruizen en horizontale en verticale banden. Elke ridder had zijn eigen ontwerp, en anderen betekende bepaalde landen, religieuze figuren, Castle commandants en grote meesters van de Orde. Een totaal van 249 verschillende modellen blijven.

Andere historische documenten hebben bijgedragen tot de identificatie van de meeste van deze symbolen. Bijvoorbeeld, boven elk van de zeven poorten in het kasteel liggen de armen van een aantal bekende ridders en grote meesters en de Koninklijke wapens van Frankrijk sieren de noordelijke muur van de binnenste gracht. Religieuze motieven werden ook opgenomen, zoals een op een hoge westelijke muur beeltenis van de Maagd Maria en de apostel Peter bedrijf de sleutels van de hemel op zijn borst.

Voor meer dan een eeuw het kasteel van St. Peter geserveerd als een integraal bolwerk in de Ridders' gemeenschap. Het Ottomaanse Rijk blijven groeien, en in 1453 Mehmet II, sultan van Turkije, veroverde Constantinopel en kondigde zijn agressieve bedoelingen ten aanzien van de Ridders' bedrijven. De Ridders verzet tegen zijn aanval echter, evenals de andere plaats in 1480.

Per 1521, Turks leider Suleyman de Magnifieke was klaar om het hoofdkwartier van de Orde van Rhodos. Na een briefwisseling met Grand Master Fabrico del Carretto oorlog werd verklaard. In juni 1522, 200.000 Turkse soldaten verzameld in de Golf van Marmaris. De Ridders doorstond met de belegering van zes maanden, maar werden gedwongen om in januari 1523. Het Kasteel van St. Peter volgde snel.

Sultan Suleyman gespaard van de Ridders' leven en ze per boot naar het eiland Kreta. In 1530 Charles V, keizer van Oostenrijk, Spanje en Sicilië, gaf de mediterrane eiland Malta aan de Ridders. Napoleon Bonaparte achtervolgde ze weg in 1798, en de bestelling dan ontbonden. Het was opnieuw in Engeland in 1831, echter, en op dit moment nog steeds haar missie als een eerste steun organisatie, onafhankelijk van enige regering, in meer dan 30 landen. De paus goedgekeurde nieuwe wetgeving voor de orde in 1961.

Het Kasteel onderging verschillende toepassingen onder Turkse zorg. In de 17de eeuw gebouwd dorpelingen enkele huizen binnen de burcht. In de Griekse opstand van 1824 gebruikte het de Turken en de gemeente als een militaire basis. Later in de 19e eeuw Turkse bouwers geïnstalleerd een openbaar bad en de kapel omgebouwd tot een moskee door het toevoegen van een minaret. En in 1895, het kasteel werd verrijkt en gebruikt als een gevangenis.

 

  In de Eerste Wereldoorlog een Frans oorlogsschip gestookt op het Kasteel, met negatieve gevolgen voor diverse torens en kantelen de minaret. Na de oorlog de Italianen, die bezet de Anatolische kust van Kusadasi naar Antalya, een garnizoen in het kasteel. Ook herstelde de Italiaanse en de Franse torens en proberen vast te stellen van goede betrekkingen met Turkije. Toen werd duidelijk dat de oorlog van onafhankelijkheid onder leiding van Mustafa Kemal Atatürk zou worden gewonnen door de Turken, de Italianen zich terug in 1921.

Het kasteel stond leeg voor bijna 40 jaar, tot de Turkse regering besloten om het te gebruiken als opslagruimte voor onderwater bevindingen uit verschillende recente schipbreuk opgravingen. De regering heeft al snel besloten deze bevindingen werden waardig een apart museum, en wat beter voor dan het kasteel zelf? Bodrum Onderwater Archaelogy Museum

Oguz Alpözen kwam voor het eerst aan het museum in 1962 als een student archeologie, en in 1968 werd hij zijn eerste officiële personeel onderwater-archeoloog. Sinds 1978 heeft hij als directeur van het kasteel en in een interview dat hij de nadruk op gelegd dat het Kasteel museum bezit veel meer van belang dan het misschien nuttig eerst voldoen aan het oog.

"We hebben heel veel dingen te zien hier," zei Alpözen. "Ik denk dat de eerste bezoeker de neiging tot meer dan kijken veel van."

Een functie vaak over het is de zorgvuldige selectie van bloeiende planten in de binnentuin. De collectie vertegenwoordigt bijna elke plant en boom van het Middellandse-Zeegebied, met inbegrip van vele mythologische betekenis. De Myrtle, bijvoorbeeld, was de heilige boom van de godin Aphrodite, terwijl het vliegtuig schaduw van de boom werd beschouwd healthinducing door koningen en adel. Plant-fans kunnen erkennen ook de zeldzame Mandrake, zodra die zijn gebruikt voor de verdoving eigenschappen. Een grote verscheidenheid van bloemen, cactussen en andere bomen rond de levenden elkaar.

"We hebben ook veel duiven, de vogel gewijd aan Aphrodite, alsmede de vierde generatie pauwen" Alpözen gezegd. Hij legde uit dat rijke mensen in de oudheid waren nogal dol op pauwen, vaak de aanneming van hen als persoonlijke symbolen. Maar het voornaamste doel van het museum is het weergeven van een breed scala van fascinerende onderwaterwereld bevindingen; veel gebracht hedendaagse kijkers van duizenden jaren geleden. Negentig procent van het museum van de bedrijven zijn afkomstig uit de zee (de rest zijn land bevindingen van de Bodrum gebied), en ze worden verspreid over het hele kasteel in een groot aantal sfeervolle zalen en galerijen.

De kapel, bijvoorbeeld, nu de Bronstijd Hall, vol van bevindingen uit ongeveer 2500 voor Christus. De eerste verdieping van de toren bevindt zich de Italiaanse munten en sieraden Hall, een ruime collectie die in vele eeuwen. (Ook twee kunstgaleries elkaar de werken van de moderne Turkse kunstenaars, en de noordelijke gracht wordt gebruikt als een theater Bodrum tijdens het festival.) Alpözen heeft een boek in het Engels (apart formulier een Turkse editie), genaamd "Bodrum, Oude Halicarnassus ", Dat geeft een volledige beschrijving van het Kasteel van de inhoud. Het is verkrijgbaar in de boekhandel onder de belangrijkste moskee in de stad.

Een van de meest recente openingen in het kasteel zien hoe oude geschiedenis is een onderdeel van het dagelijks leven in Bodrum. In het graven van fundamenten voor een nieuwe woning door de belangrijkste snelweg, een graftombe ontdekt met de resten van een Carian prinses dateert van tussen 360 en 325 v. Chr. Een spectaculaire vinden het van groot belang, de skeletresten gevonden gedrapeerd in voudige appliqued kleding en versierd met gouden sieraden met inbegrip van de kroon, armbanden, ringen en ketting. De goed bewaarde staat van de nog steeds heeft het mogelijk gemaakt een Brits team van specialisten voor de wederopbouw van de schedel en het gezicht kenmerken van deze oude noblewoman. Ter ere van dit belangrijk vinden het kasteel Bodrum opende een eigen hal gewijd was aan de weergave van de Carian prinses en haar artefacten.

Onderwater opgravingen, wordt voortgezet in de Bodrum, gefinancierd en geëxploiteerd door een Amerikaanse basis archeologische groep. Studenten ook komen van over de hele wereld te helpen en te leren van de fijne kneepjes van onderwater opgraving en conservering.

Bodrum MuseumCurrently de groep is op het werk aan verschillende projecten, waaronder de restauratie van een 11e eeuws scheepswrak en een ander uit het Ottomaanse Rijk. Beide zullen te zien zijn binnen twee of drie jaar Alpözen gezegd.

Hij voegde eraan toe dat tijdens de piek maanden (mei-oktober) ontvangt het museum ongeveer 1000 bezoekers per dag. Dit aantal moet stijgen in reactie op andere nieuwe attracties komen aan het kasteel, zoals de opening van een kerker gebruikt door de Ridders, alsmede een volledig functionele Turks bad.